Saundaryalahari 48

Saundaryalaharī 48 beschreibt die drei Augen der Göttin:

अहः सूते सव्यं तव नयनमर्कात्मकतया
त्रियामां वामं ते सृजति रजनीनायकतया ।
तृतीया ते दृष्टिर्दरदलितहेमाम्बुजरुचिः
समाधत्ते संध्यां दिवसनिशयोरन्तरचरीम् ॥ ४८ ॥

ahaḥ sūte savyaṁ tava nayanam arkâtmaka-tayā
tri-yāmāṁ vāmaṁ te sṛjati rajanī-nāyaka-tayā |
tṛtīyā te dṛṣṭir dara-dalita-hemâmbu-ja-ruciḥ
samādhatte saṁdhyāṁ divasa-niśayor antara-carīm || 48 ||

Dein rechtes Auge erzeugt als Sonne den Tag;
Dein linkes erschaft als Mond die Nacht;
Dein drittes Auge, das glänzt wie eine ein wenig aufgeblühte goldene Lotosblüte,
setzt, zwischen Tag und Nacht wandelnd, die Dämmerung fest.

sū = zeugen gebären, hervorbringen. savya = heißt seltsamerweise sowohl „links“ als auch „rechts“. yāma = Nachtwache. tri-yāma= drei Nachtwachen, d.i. die Nacht. rajanī-nāyaka = Führer der Nacht, d.i. der Mond. dara = ein bischen. dalita = aufgeblüht, geöffnet. dara-dalita-hema-ambu-ja-ruci = das, dessen Glanz wie der einer ein bischen aufgeblühten goldenen Wasser-Geborenen ist.

Saundaryalahari 47

Saundaryalaharī 47 vergleicht die Augenbrauen der Göttin mit dem Bogen des Liebesgottes. (Siehe Vers 6)

भ्रुवौ भुग्ने किंचिद्भुवनभयभङ्गव्यसनिनि
त्वदीये नेत्राभ्यां मधुकररुचिभ्यां धृतगुणम् ।
धनुर्मन्ये सव्येतरकरगृहीतं रतिपतेः
प्रकोष्ठे मुष्टौ च स्थगयति निगूढान्तरमुमे ॥ ४७ ॥

bhruvau bhugne kiṁcid bhuvana-bhaya-bhaṅga-vyasanini !
tvadīye netrābhyāṁ madhu-kara-rucibhyāṁ dhṛta-guṇam |
dhanur manye savyetara-kara-gṛhītaṁ rati-pateḥ
prakoṣṭhe muṣṭau ca sthagayati nigūḍhântaram ume ! || 47 ||

Deine gebogenen Augenbrauen – leidenschaftliche Brecherin der Furcht in der Welt!
sind, so glaube ich, der Bogen des Liebesgottes,
der durch Deine wie Bienen glänzenden Augen mit einer Sehne versehen ist.
Er hält ihn mit der rechten Hand. Da seine Faust und sein Unterarm ihn verhüllen, ist seine Mitte verborgen.

bhrū = f. Braue. prakoṣṭha = Vorderarm. sthag = sthagayati; verhüllen, verbergen.

Saundaryalahari 46

Saundaryalaharī 46 beschreibt die Stirn der Göttin:

ललाटं लावण्यद्युतिविमलमाभाति तव य
द्वितीयं तन्मन्ये मकुटघटितं चन्द्रशकलम् ।
विपर्यासन्यासादुभयमपि संभूय च मिथः
सुधालेपस्यूतिः परिणमति राकाहिमकरः ॥ ४६ ॥

lalāṭaṁ lāvaṇya-dyuti-vimalam ābhāti tava yad
dvitīyaṁ tan manye makuṭa-ghaṭitaṁ candra-śakalam |
viparyāsa-nyāsād ubhayam api saṁbhūya ca mithaḥ
sudhā-lepa-syūtiḥ pariṇamati rākā-hima-karaḥ || 46 ||

Deine Stirn scheint rein durch den Glanz ihrer Schönheit.
Ich glaube, sie ist eine zweite Mondsichel, an deinem Diadem befestigt.
Wenn man die beiden umdreht, und miteinander verbindet,
verwandeln sie sich in den Vollmond, die Naht übertüncht mit Nektar.

lāvaṇya = Salzigkeit, Reiz, Schönheit. dyuti = Glanz, Pracht, Würde. śakala = Stückchen von, Hälfte. ghaṭ = verbinden mit. makuṭa = Diadem. syūti = Nähen. Familie, Nachkommen. rākā = Vollmondstag.

Saundaryalahari 44

Saundaryalaharī 44 beschreibt den Scheitel der Göttin -- mit etwas ungewöhnlichen Metaphern. Dennoch hier die Übersetzung:

तनोतु क्षेमं नस्तव वदनसौन्दर्यलहरी
परीवाहस्रोतःसरणिरिव सीमन्तसरणिः ।
वहन्ती सिन्दूरं प्रबलकबरीभारतिमिर
द्विषां बृन्दैर्बन्दीकृतमिव नवीनार्ककिरणम् ॥ ४४

tanotu kṣemaṁ nas tava vadana-saundarya-laharī-
parīvāha-srotaḥ-saraṇir iva sīmanta-saraṇiḥ |
vahantī sindūraṁ prabala-kabarī-bhāra-timira-
dviṣāṁ bṛndair bandī-kṛtam iva navīnârka-kiraṇam || 44 ||

Die Linie deines Scheitels möge unser Wohlergehen vermehren.
Sie gleicht einem durch Deines Gesichtes Schönheits-Woge überfließenden Flußbett.
Mit Zinoberrot geschmückt gleicht sie den Strahlen der jungen Sonne,
die gefangen wurden durch die Feindesschaaren der der großen Dunkelheit Deiner Haar-Menge.

parīvaha-srotas = überfließender Strom. saraṇi = f. Pfad. sīmanta = Scheitel. sindūra = Zinnoberrot. bandī = Gefangener. kabarī = Haarflechte. prabala = groß, stark. dviṣ = Feind. kṣema = Wohnsitz, Heim, Ruhe, Sicherheit. tan = vermehren.

Saundaryalahari 45

Saundaryalaharī 45 beschreibt das lächelnde Gesicht der Göttin. Die (drei) Augen des Siva berauschen sich daran wie Bienen an Lotosfasern:

अरालैः स्वाभाव्यादलिकलभसश्रीभिरलकैः
परीतं ते वक्त्रं परिहसति पङ्केरुहरुचिम् ।
दरस्मेरे यस्मिन् दशनरुचिकिञ्जल्करुचिरे
सुगन्धौ माद्यन्ति स्मरदहनचक्षुर्मधुलिहः ॥ ४५ ॥

arālaiḥ svābhāvyād ali-kalabha-sa-śrībhir alakaiḥ
parītaṁ te vaktraṁ parihasati paṅkeruha-rucim |
dara-smere yasmin daśana-ruci-kiñjalka-rucire
sugandhau mādyanti smara-dahana-cakṣur-madhulihaḥ || 45

Von wie Bienen-Weibchen glänzenden, von Natur aus lockigen Locken
umrahmt verlacht Dein Gesicht den Glanz der Lotos-Blüten.
An diesem, das mit einem leichten Lächeln, durch den Glanz Deiner Zähne glänzt wie Lotosfasern,
und das duftet, berauschen sich die Augen des Śiva wie Bienen.
(Üb. Karttikeya)

arāla = krumm. kalabha = Elefantenkalb. smera = Lächeln. dara = ein bischen. kiñjalka = Lotosfaser [?]. mad = sich berauschen.

Saundaryalahari 43

Saundaryalahari 43 beschreibt die Haare der Göttin:

धुनोतु ध्वान्तं नस्तुलित-दलितेन्दीवर-वनम्
घन-स्निग्ध-श्लक्ष्णं चिकुर-निकुरम्बं तव शिवे ।
यदीयं सौरभ्यं सहजमुपलब्धुं सुमनसो
वसन्त्यस्मिन्मन्ये वल-मथन-वाटी-विटपिनाम् ॥४३॥

dhunotu dhvāntaṃ nas tulita-dalitêndīvara-vanaṃ
ghana-snigdha-ślakṣṇaṃ cikura-nikurambaṃ tava śive |
yadīyaṃ saurabhyaṃ sahajam upalabdhuṃ sumanaso
vasanty asmin manye vala-mathana-vāṭī-viṭapinām || 43||

Dein dichtes, glänzendes weiches Haar, holde Göttin!, das den aufgeblühten Indīvara-Blumen gleicht, möge unsere Finsternis abschütteln!
Ich glaube, die Sumanas-Blumen von den Bäumen in Indras Garten wohnen darin, um seinen natürlichen Duft zu erlangen.

dhvānta = Finsternis; cikura = Haar; nikuramba = Menge; dalita = aufgeblüht; viṭapin = Baum; vāṭī = Garten; valamathana = Indra.

Saundaryalahari 6

धनुः पौष्पं मौर्वी मधुकरमयी पञ्च विशिखाः
वसन्तः सामन्तो मलयमरुदायोधनरथः ।
तथाप्येकः सर्वं हिमगिरिसुते कामपि कृपाम्
अपाङ्गात्ते लब्ध्वा जगदिदमनङ्गो विजयते ॥

dhanuḥ pauṣpaṃ ; maurvī madhu-kara-mayī ; pancha viśikāḥ ;
vasantaḥ sāmanto ; malaya-marud-āyodhana-rathaḥ ;
tathā 'py ekaḥ sarvam hima-giri-sute ! kāmapi kripām
apāngāt te labdhvā jagad idam anango vijayate.

Ein Bogen aus Blumen, die Sehne aus Bienen, nur fünf Pfeile,
den Frühling als Vasall, den Malaya-Wind als Kampfwagen:
Selbst so und alleine -- O Tochter der Schneeberge! -- besiegt der Liebesgott die ganze Welt,
da er irgendeine Gnade aus deinen Augenwinkeln erlangt hat.

Oh, daughter of the mountain of ice,
With a bow made of flowers,
Bow string made of honey bees,
Five arrows made of only tender flowers,
With spring as his minister,
And riding on the chariot of breeze from Malaya mountains
The God of Love who does not have a body,
Gets the sideways glance of your holy eyes,
And is able to win all the world alone6 (tr. P.R. Ramachander).

maurvī = Bogensehne. vāsanta = Vasall.

Saundaryalahari 5

हरिस्त्वामाराध्य प्रणतजनसौभाग्यजनीं
पुरा नारी भूत्वा पुररिपुमपि क्षोभमनयत् ।
स्मरोऽपि त्वां नत्वा रतिनयनलेह्येन वपुषा
मुनीनामप्यन्तः प्रभवति हि मोहाय महताम् ॥५॥

haris tvām ārādhya praṇata-jana-saubhāgya-jananīṃ
purā nārī bhūtvā puraripum api kṣobham anayat |
smaro 'pi tvāṃ natvā rati-nayana-lehyena vapuṣā
munīnām apy antaḥ prabhavati hi mohāya mahatām ||5||

Viṣṇu verehrte einst Dich, die ihre Verehrter schön und herrlich macht.
Daraufhin wurde er zur Frau und konnte so selbst Śiva bewegen.
Auch der Liebesgott verehrte Dich. Mit seiner schönen Gestalt, die Rati, seine Frau mit ihren Augen leckt,
kann er nun in den Herzen selbst großer Asketen Betörung erzeugen.

You who grant all the good things,
To those who bow at your feet,
Was worshipped by the Lord Vishnu,
Who took the pretty lovable feminine form,
And could move the mind of he who burnt the cities,
And make him fall in love with him.
And the God of love, Manmatha,
Took the form which is like nectar,
Drunk by the eyes by Rati his wive,
After venerating you,
Was able to create passion,
Even in the mind of Sages the great (tr. P.R. Ramachander).